2 kahramanı var bu hikayenin, ağaçtan düşmüş küçük yaramaz kız çocuğu ve uçmaktan yorgun düşmüş avare uğur bir böceği;
serseri bir uğur böceğiyim ben, yeşillikler arasında dolanan küçük kızı bulduğunda deli gibi sevinen..
sen ise işte o küçük kızsın uğur böceği bulduğunda deliye dönen...
sonra sen istemsizce ama sevinçle eline alışısın uğur böceğini,
ben ise o küçük parmağa tırmanışıyım uğur böceğinin hızla.
sonra sen hayretle ve dikaktlice incelemesisin küçük kızın uğur böceğini,
ve ben tüm cesaretiyle devam eden gövde gösterisiyim o uğur böceğinin...
ve sen o şarkının söylenmesisin artık " uç uç böceğim";
ben ise artık tamamen senin beni benimseyişinim,sahiplenişinim...
sırf senin ve senin mutluluğun içino böceğin kanat çırpmasıyım ben artık,
sen ise mutluluğun ta kendisi...
sen kızın o böceği sevmesisin artık ,
ben ise seni ve senin mutluluğunu sevmesiyim uğur böceğinin.
ve bizi birleştiren yine sevgi,kimin ne olduğunu umursamayan ve tüm yaşanmışlıkları unutturan.
19.06.2012
9.06.2012
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
