bi karavanim olsa.

benden ozur dilemen neyi degistirir?

sen, bu kadar bencil bir insan olan sen.... bunu bana degil kendine nasil yakistirdin....

bu yuku bana yuklemen sorun degilde benligine bu kadar bagli olan sen bu yukun altinda olmaktan nasil korkmazsin.....

benden ozur dilemen neyi degistirir? ben seni,  Sen kendini affedebilirsen asla affedemem..

Hızlı bir yaşamdan sonra gelen yavaş bir ölüm...

"Aşkta ve işte bedbaht olup istikamet değiştirmeyenler,

Rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar.

Hayatlarında bir kez dahi, mantıklı tavsiyelerin dışına çıkmamış olanlar.

Yavaş yavaş ölürler."

                                                       PABLO NERUDA


"Neler kaybetmişim"lerden çok "kaybettiklerime aslında ne kadar yakınmışım" lar beni parçalıyor. Ama öyle parçalayıp bırakmakla da yetinmiyor.
bir parçamı bir dağın zirvesine,
bir parçamı ormanın kuytu ve rüzgar alamayacak bir köşesine, hani şu sabahları kuş sesleri duyulan,
bir parçamı masmavi koylara,
bir parçamı bir tiyatro sahnesine,
bir parçamı bir fotoğraf karesine,
bir parçamı görüşemediklerime,
bir parçamı bitiremediğim kitapların sayfalarına,
bir parçamı yarım kalan kadahime,ve tabi ki kırmızı,
bir parçamı sevişemediklerime,
bir parçamı sevemediklerime 
dağıtıyor.

pişmanlıklarım ve kalan parçamla karşılıklı bir pipo yakım
anlamsızca çalışıyoruz.
neden ve niyeden sorgusuz.

"daha iyi bir araba,daha iyi bir eve, ve olup olmayacağı bile olmayan bir kaç zibidi çocuğa daha iyi bir gelecek için"  

anlamsızca yoruluyor, paramparça. 
hızlı bir hayattan sonra yavaş yavaş ölerek. 

uğur böceği ve küçük kız.

 2 kahramanı var bu hikayenin, ağaçtan düşmüş küçük yaramaz kız çocuğu ve uçmaktan yorgun düşmüş avare uğur bir böceği;

serseri bir uğur böceğiyim ben, yeşillikler arasında dolanan küçük kızı bulduğunda deli gibi sevinen..
sen ise işte o küçük kızsın uğur böceği bulduğunda deliye dönen...

sonra sen istemsizce ama sevinçle eline alışısın uğur böceğini,
ben ise o küçük parmağa tırmanışıyım uğur böceğinin hızla.

sonra sen hayretle ve dikaktlice incelemesisin küçük kızın uğur böceğini,
ve ben tüm cesaretiyle devam eden gövde gösterisiyim o uğur böceğinin...

ve sen o şarkının söylenmesisin artık " uç uç böceğim";
ben ise artık tamamen senin beni benimseyişinim,sahiplenişinim...

sırf senin ve senin mutluluğun içino böceğin  kanat çırpmasıyım ben artık,
sen ise mutluluğun ta kendisi...
 sen kızın o böceği sevmesisin artık ,
ben ise seni ve senin mutluluğunu sevmesiyim uğur böceğinin.

ve bizi birleştiren yine sevgi,kimin ne olduğunu umursamayan ve tüm yaşanmışlıkları unutturan.

what should u drink when u r listening.... ?? 

En az 15-20 tanesini denemek lazım
kahvaltı candır

quantum mechanics. 

Top 10 Ways to Turn Your Retired Gadgetry into the Technology of the Future

      para,hırs,rekabet,koşturmaca,telaş.....  huzur ve mutluluk için ne kadar uzak değerler.

 ve tabiki  sorumluluk.

geçerken şuralara da uğrasak hiç fena olmaz "dı" sanırım.

bitti mi söyleyeceklerin,yıllarca biriktridiklerin!

"demek seni hiç anlamadım
sen hep verdin ben aldım
zaten ben adam değilim ama
yeter artık çok sıkıldım."

bunca zaman zor dayanmış
benle hayat ızdırapmış
benimki şizofren bir aşkmış!

sorumlu

genişleyen dünyamda küçülen duygularım war artık..

yürütemedim yalnızlıklarım

we bana ağır gelen bi koşuşturmaca var

bunun tek sevdm yanı kaçmak istedin de bahanen olması

ve biçok şeyleuraşmak zorunda kalmamak...

sorumluluk,sanırsam hiçbir şeyden korkmadım senden korktm kadar...

yuvarlak objeler bütünü

nasıl oluyor bilmiyorum.

gözümün önünde ;

sadece o küçülmelerin kalıyor.

git gide benden uzaklaşıyorsun böyle bir şey sanrım..

o kdar yakındın ki bana senden başka bişe göremiordum.

ve sen uzaklaştıkca ve daha da küçüldükce

dünyamın, ekranı büyüdü sanki.

arka fonda geçenler dikkatimi çekmior desem yalan olur..

dikaktmi daıtan milyonlarca obje var etrafında.

ve bir zaman sonra bi obje olarak kalıcaksn sende.

ve sen böle uzaklaştıkca benden; anlıyacağım ki dünya hala yuvarlak..

yemek ve ben...

bu yasdıklarımın nedeni açlık mı yoksa pskolojik mi henüs karar weremedim..

ama karar emin oldum bişe war gerçkten açım...

sütlü bi cicibebe yiyo olmam bunun açık bi göstergesi..

normalde dier insnlar gibi

"elimde kahvem-bilgsayarın başında yazıorm-sol yanımda sigaram efkarımı içime daıtıor" gibi artis şeler yaşamalıyım galiba..

neyse bu sefer daha ilgnç hayatımla ilgili bi bnzetmeden ötürü burdayım...

haytım ve yemek analyışm...

herbişeyi birbirne karıştırark yeme alışkanlımı sanrım hayattaki her boka karışma alışkanlımla birleştiriorm... ve bi güzel çırpıorm kendi mutfaam da bazen kendi közümde pişiorm.. bazen bi tokatla pembeleşinceye kadar kızarıor yanaklarım...ve bazende kulak memesi kıvamında ki irençliklerim.. hayatım tam bi ahçı sahası.. bense yemek yapmayı bilmektn çok deneyen bi acemi ahçı..

eet bazzen bahrat gibi hissediorm ,kendi mutfamda;yeri gelince faslalık olur tadını kaçırırm. bazende olmam gereken yerde olmam sorumsuzluk yaparım...

çounlukla salça hissediorm;isimden belli açıklmaya grek yok sanırsam...

ve bazende yağ gibi oluorm....

yada masanın üstünde unutlan çürük meyvlar gibi oluorm bazen cıvık cıvık dokunan olursa bin pişman oluor...

hea bazen su gibi saf olabiliorm am bi o kdar da çabuk kirleniorm...

ne bilym ne oldumu bilmiorm..

ama bugn neye benzedimi çok ii bilorm...

gün boyu köşeden oturup kalkmayan o koca götlü damacana gibiydm... of bea ne kanım ısındı bugn ona... temel işlevini yaptı adamım ya içini doldurdu ya boşalttı... başka hiç bi işe yaramadı... o kdar yakın hissettim ki kendimi ayrı bi sygı duydum....

ve karar verdim kapıya koyarken daha özenli olcam bndan sonra..

acep_?

varsa yerin kulağı,

neden duymazdan gelir bunca şeyi..

çoktan yarılmalıydı da

girmeliydik içine..

neyi beklersin ,koca taş yuvası

senden sertine mi rastladın...?

tabi bilemessin napcanı

söylemediler ki? öpemedin eli napmalıı??

birileri yine sarhoş...

haytımdaki en önemli kelime "sen" olmadığı için ben mi bencilm,

yoxa

en önemli kelimemin "sen" olmasını istiyen sen mi daha bencilsin...

her ne kdar gösteremesemde sana.. "biz"i yaşatmaya çalışıorm...

buna engel olmaya çalışan sensen eğer, seni de ortadan kaldırmya hazırım..

sensiz de bi "biz"in de çok da güzel gideri var gibi duruor...

mala bağlamak...

r1>r2

"bana bitmeyen birşey söyle , sölyle sonusuza inanayım..."

beynim ,hayatı tümden gelim tekniiği ile çözmeye çalıştıkca allak bullak oluomuş

tümden gelen herşeyi tek tek irdelemeye çalışmak ne kdar yorucu,zahmetli,karmaşık....

ve bi o kdar da insanı daraltan bişeymiş çok geç farkettim...

ha bide insanı bütünü unutturuoo sölemeden geçemicem...:/

tüme warım içinde çok ii sölicem şeler yok.. tamam bir gün herşey tüme warır..:/

ama öğrendim tek şey hayatın bi optimum noktası oldu...

tümden gelip tekrar tüme waran bi daire içinde sanırım en ideal nokta merkez. merkezden nereye gidersem gidiyim varıcam nokta aynı dairenin parçası... :/

evet bişeyleri kafama oturtmanın mutluluğnu-huzurunu yaşıorm....

en azından yarıçapımın biras genişledinin farkındayım :)

yolu olmayan ormanlarda mutluluk wardır...
yalnız yürünen deniz kıyısnda, sevinç.
topluluklar wardır kimsenin zorla girmediği derin denizlerde
ve sesinde de müzik...
insanı daha az seviorm diemem
ama doğayı daha fazla..

yapılasışeyler:

hayatta içinde sıorumluluk tomurcuğu olan ve yapılmamak için hertürlü bahanenin kabul edildiği herşeydir.

sol kulamın içinde bi vızıltı

sanrım tam 12 yıl oldu...

benden başka kimse, duymadı için küçükken kendmi özel hissederdm...

genelde yatarken korkuturdu beni...

bu yüzden ışıksız uyuyamama alışkanlığım sanırsam..

neyse alıştım sana sevigli nefes alıp veren vızıltı...

"acımasız sandığın seçimler,düşünmeyi bilmediğindendir...

hayat yolu düz bir patika kadar belirgin ve sade.

heycan aramak için çıktında yoldan seçimler seni zorlamya başlıcak demktir..

ve zaten;

yolu bilio olsaydn çoktan sonunda olurdun..."