ve bi yandan kendimi cezanladırırken bi yandan da içimdeki kötü adamın sert kahkahaları ile ani sevinçler için tüm emeğimi saniyeler içinde yok edişim..
içinde 2 den fazla türü barındıran bir ruh hastası çocukluğum..
ne yaptını bilmez veyönünü bilmeyen hayaller...
ki onlar, yanlş kişlerle paylaşılmız ve aslında paylaşılmamsı gereken yaşama amacı.
ruhum bile günahkar bedenimi terketme isteği sona erdi...
çoktan "koyuver gitsin" edası ile izler oldu şapşallığımı
ve kendme olan acımasızlığımı....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder