en cüretkar sonunu görmüşüm..
sıradadki bölümde nolcanı deli gibi merak etmkten nefret ederken.
devamnın gelmiyeceni bilmek tamamen nefretle dolduruormuş insanın içni..
ve çok daa fasla zorluor içindeki son kalan sabır taneciklerni..
şmdi;
kokun var üstümde;şafak ta bu sahilde...
kendimi anlamayı beklemiorm.
anlamsızlıklarımda mutlu deil ama huzurluyum..
gel gelelim fasulyenin faydası da hiç umrumda olmadı..
anlamsızlıklarında huzurlu olmak... :)
YanıtlaSil