yalancıktan teyyare

kalemim ucu alışık değil gün ışığına..
gözlerndeki kamaşmanın tek sorumlusu ise hayat..
hayatın ta kendisi yaptıran seçimleri bana...
belki daha farklı uyanışlarda yakalamalıydım benliğimi..
belki de ben çok yükleniorm herşeyden habersiz bu saf ışığa...
hayatın bu denli gereksiz renklere bulanmasını kaldıramıorm bazen..
güler yüzlü bi insanın sinsi bakışları gibi...
sanırm sorumsuz olmak en makul cewap bu savaşta...
ney birine yılan mı dokunmuş? banane...
sevemedm yılanı zaten sewdiim kadar yalanı..